از قدیمی ترین محصولات گوشتی، سوسیس و کالباس می باشد که از مدتها قبل مورد توجه بوده است. در پانصد سال قبل از میلاد مسیح در ادبیات یونان راجع به این ماده غذایی مطالبی نوشته شده است و حتی هومر در نوشته های خود به سوسیس و کالباس اشاره هایی کرده است. کلمه سالامی را در کتابهای یونان قدیم می توان پیدا کرد و تصور می رود اولین بار در شهر سالامی واقع در ساحل شرقی یونان ساخته شده است. لغت سوسیس از کلمه لاتینی Solsus به معنی نمک شور گرفته شده است و شاید به این دلیل باشد که امروزه این کلمه به Sausage عوض شده زیرا طرز تهیه آن تغییر کرده و از روشهای مختلف برای تهیه آن استفاده می شود. رومیان باستان علاقه زیادی به کالباس و سوسیس داشتند و در اغلب جشن های مذهبی از این محصولات نیز استفاده می کردند. به طوری که در فستیوال Oniginstic که به مناسبت عید مذهبی برپا شده بود مقدار زیادی از آن مصرف و موجب گردید که مورد اعتراض شدید روحانیون قرار گیرد. زمانی که کنسانتین به امپراطوری رسید و مسیحیت را پذیرفت روحانیون او را مجبور به برداشتن فستیوال های Floralian و Lupercalian کردند که وی به طور جدی برای جلوگیری از مصرف سوسیس و کالباس مبارزه نمود و بعد از آن در بسیاری از نقاط، مصرف این فرآورده های گوشتی منع شد ولی کم کم با اعتراض مردم قانون منع برداشته شد و دوباره تهیه و مصرف کردن آن در بین مردم رواج یافت. در زمانهای گذشته این غذا از دو نوع گوشت مختلف خرد شده که کمی ادویه شاه بلوط به عنوان چاشنی به آن اضافه می کردند تهیه می گردید.   در اوایل تولید این فرآورده ها، وارد روده نمی شد بلکه به روشهای مختلف از آنها نگهداری می کردند به طور مثال حتی آنها را در نی هایی که سر و ته آنها بسته بود قرار می دادند. قبل از آن که روشهای سرد کردن جدید متداول شود، سرد کردن مواد غذایی فقط در زمستان امکان داشت و به همین علت کالباس و سوسیس را در زمستان تهیه می کردند و می گذاشتند بماند و به علت وجود هوای سرد و خشک، کم کم مقداری از رطوبت آن کاسته می شد که فصل تابستان قابل نگهداری بود. در اروپا هر کشور و ملیتی بر حسب سلیقه خود محصولاتی تهیه کرده و بسته به مکان، آنها را نامگذاری کرده است. عموما" شرایط اقلیمی و سلیقه های متفاوت باعث شده است که انواع مختلف سوسیس و کالباس با ایجاد تغییرات در مراحل تولید از جمله خشک کردن، نمک سود کردن، چاشنی زدن و دود دادن تولید گردد.